Η Λογοθεραπεία συστήνεται σε παιδιά που αντιμετωπίζουν τις παρακάτω δυσκολίες:
• Δεν ανταποκρίνεται στο όνομα του.
• Δεν έχει συγχρονισμένη βλεμματική επαφή ή είναι μικρής διάρκειας.
• Κατανοεί τα πάντα αλλά δεν μιλάει.
• Δεν διηγείται απλά γεγονότα.
• Δεν είναι καταληπτή η ομιλία του από τρίτους.
• Δεν χρησιμοποιεί πλούσιο λεξιλόγιο.
• Εκφράζεται με μικρές προτάσεις 2-3 λέξεις.
• Δεν εκφράζει τις ανάγκες του και δεν υπάρχει πρόθεσης επικοινωνίας.
• Χρησιμοποιεί μη λεκτική επικοινωνία (χειρονομίες, νεύματα) για να εκφραστεί.
• Χρησιμοποιεί επαναλαμβανόμενες προτάσεις για να εκφράσει κάτι που επιθυμεί.
• Επαναλαμβάνει τη πρώτη συλλαβή από μια λέξη.
• Επιμηκύνει τον πρώτο ήχο μίας λέξης
• Δεν αρθρώνει σωστά όλα τα φωνήματα.
• Το παιχνίδι του δεν είναι οργανωμένο, δε δημιουργεί ένα σενάριο με αρχή- μέση- τέλος.
• Ο λόγος του χαρακτηρίζεται από γραμματικά και συντακτικά λάθη.

Όπως σε όλους τους ψυχοβιολογικούς τομείς, έτσι και στο λόγο, κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό εξέλιξης, όμως υπάρχουν ορισμένα χρονικά περιθώρια, που πρέπει να προβληματίσουν τους γονείς και να ζητηθεί τη γνώμη ειδικού, εάν δεν υπάρχει πρόοδος κατά την ανάπτυξη

Έως 12 μηνών:

• Το μωρό αντιδρά στους ήχους.
• Κάνει βλεμματική επαφή.
• Αναγνωρίζει τη φωνή της μητέρας του.
• Χαμογελά όταν του μιλάτε.
• Ανταποκρίνεται στο όνομά του.
• Γυρίζει το κεφάλι του προς την πηγή των ήχων.
• Διαθέτει κάποιο βασικό λεξιλόγιο.

Έως 2 χρονών

• Το λεξιλόγιό του διαθέτει 20-50 λέξεις.
•  Υπακούει σε απλές εντολές.
• Χρησιμοποιεί δύο λέξεις για να σχηματίσει φράσεις.
• Χρησιμοποιεί συμβολικά διάφορα παιχνίδια (π.χ τάισμα μωρού κ.α).

Έως 3 χρονών

• Απαντάει σε ερωτήσεις.
• Κάνει απλές προτάσεις.
• Μπορεί να παρακολουθήσει ένα διάλογο.
• Του αρέσουν τα παραμύθια και τα παρακολουθεί με ευκολία.
• Κάνει ερωτήσεις.

Έως 4 χρονών

• Απαντάει σε όλα τα είδη ερωτήσεων.
• Γίνεται κατανοητό και από ανθρώπους που δεν γνωρίζει.
• Η ομιλία του πλησιάζει περισσότερο σε αυτή των ενηλίκων όσον αφορά τη γραμματική και το συντακτικό.
• Διηγείται τις εμπειρίες του.

Έως 5 χρονών

• Κάνει προτάσεις με 5-8 λέξεις.
• Αναμεταδίδει με ακρίβεια μια μεγάλη ιστορία.
• Κατανοεί τις έννοιες των αριθμών.
• Έχει εκφραστικό λεξιλόγιο 900-2000 λέξεων.

Μια σειρά από δυσκολίες που χρήζουν αντιμετώπισης και αφορούν παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας είναι οι εξής:

• Το παιδί είναι αδέξιο ή πέφτει συχνά με ευκολία (πέφτει πάνω σε άλλους ή σε έπιπλα, σαν να δείχνει πως δεν μπορεί να υπολογίσει τη θέση του σώματός του σε σχέση με το περιβάλλον γύρω του).
• Δεν παίζει με συνομηλίκους ή με παιχνίδια της ηλικίας του, προτιμά να παίζει μόνο του ή έχει μειωμένη αυτοπεποίθηση, αποφεύγει την παιδική χαρά, τη γυμναστική ή τα αθλήματα.
• Αποφεύγει δραστηριότητες καθημερινής περιποίησης, όπως χτένισμα, βούρτσισμα δοντιών, λούσιμο, κόψιμο των νυχιών, είναι υπερευαίσθητο/υποευαίσθητο σε άγγιγμα, γεύσεις, θορύβους.
• Παρουσιάζει δυσκολίες στην ένδυση, να κουμπωθεί ή να δέσει τα κορδόνια του, να φάει μόνο του ή να πάει μόνο του τουαλέτα ή αποφεύγει συγκεκριμένα είδη υφασμάτων.
• Δυσκολεύεται να κατακτήσει ποσοτικές, χρονικές και προμαθηματικές έννοιες.
• Δεν του αρέσουν οι αγκαλιές και τα φιλιά.
• Είναι υπερκινητικό, δεν μπορεί να ησυχάσει.
• Έχει μειωμένη συγκέντρωση και δυσκολεύεται να ακολουθήσει απλές ή σύνθετες εντολές ή οδηγίες.
• Δυσκολεύεται να χρωματίσει μέσα στις γραμμές, να κόψει με ψαλίδι, δυσκολεύεται να χειριστεί μικρά αντικείμενα, να κρατήσει το μολύβι, να σχηματίσει γράμματα, να ζωγραφίσει σε πλαίσιο, να αντιγράψει σχήματα ή γραμμές.
• Αντιστρέφει γράμματα και αριθμούς, δεν αφήνει κενά μεταξύ των λέξεων όταν γράφει και δεν του αρέσει το γράψιμο γενικότερα.

Συμπτώματα μαθησιακών δυσκολιών που ενδέχεται να εμφανίζει ένα παιδί:

• Δυσκολία να συγκεντρωθεί σε μια συγκεκριμένη εργασία.
• Έχει αργό ρυθμό.
• Δυσκολία να ακολουθήσει σύνθετες οδηγίες.
• Αποφεύγει να διαβάσει και να γράψει.
• Έχει πολύ φτωχό λεξιλόγιο στον γραπτό και στον προφορικό του λόγο.
• Δυσκολία στην κατανόηση ενός κειμένου.
• Δυσκολία να γράψει περιλήψεις.
• Ενώ γνωρίζει τους κανόνες της γραμματικής δεν τους εφαρμόζει.
• Δυσκολία στην κατανόηση και επίλυση των προβλημάτων αριθμητικής.
• Δυσκολία να διαβάσει και να μάθει τα δευτερεύοντα μαθήματα.
• Δυσκολία συμπεριφοράς ή προσαρμογή

Παρακάτω παρουσιάζονται ενδείξεις που σηματοδοτούν την ανάγκη για ψυχοθεραπεία σε παιδιά και εφήβους:
• Αλλαγές στη συμπεριφορά
• Ξαφνική απομόνωση από φίλους ή οικογένεια
• Εκρήξεις θυμού, επιθετικότητα ή δυσκολία στον έλεγχο συναισθημάτων
• Συχνά ξεσπάσματα ή έντονη ευερεθιστότητα
• Αντιδραστική ή προκλητική στάση στο σχολείο ή στο σπίτι
• Συναισθηματικές δυσκολίες
• Υπερβολικό άγχος ή φόβοι που παρεμποδίζουν την καθημερινότητα (π.χ. άγχος
αποχωρισμού, κοινωνικό άγχος)
• Εμμονές, έντονη ανασφάλεια ή χαμηλή αυτοεκτίμηση
• Θλίψη, απόσυρση, απώλεια ενδιαφέροντος για πράγματα που πριν του άρεσαν
• Σωματικά συμπτώματα χωρίς ιατρική εξήγηση
• Συχνοί πονοκέφαλοι, στομαχόπονοι ή άλλες σωματικές ενοχλήσεις
• Δυσκολίες στον ύπνο
• Αλλαγές στη διατροφή (π.χ. έντονη άρνηση φαγητού ή υπερφαγία)
• Δυσκολίες στο σχολείο
• Πτώση στη σχολική επίδοση χωρίς σαφή αιτία
• Άρνηση να πάει σχολείο, συχνές απουσίες
• Δυσκολία στη συγκέντρωση ή στη διαχείριση απαιτήσεων
• Αλλαγές στις σχέσεις με τους άλλους
• Δυσκολία να κάνει φιλίες ή να τις διατηρήσει
• Συχνές συγκρούσεις με αδέλφια, συμμαθητές ή ενήλικες
• Εξάρτηση από ένα μόνο πρόσωπο ή έντονη δυσκολία στον αποχωρισμό
• Οικογενειακές συνθήκες που επηρεάζουν
• Διαζύγιο ή συγκρούσεις μεταξύ των γονέων
• Απώλεια ή πένθος
• Μετακόμιση ή αλλαγή σχολείου
• Γέννηση αδελφού/ής και δυσκολία προσαρμογής
• Ψυχική ασθένεια ή σοβαρό πρόβλημα υγείας κάποιου μέλους της οικογένειας
• Εφηβική ηλικία και επιπρόσθετες ενδείξεις
• Απότομες αλλαγές στην εικόνα σώματος ή συμπεριφορές που παραπέμπουν σε
διαταραχή πρόσληψης τροφής
• Χρήση ουσιών ή αλκοόλ
Αυτοτραυματισμός ή εκφράσεις απαισιοδοξίας
• Σεξουαλική συμπεριφορά ακατάλληλη για την ηλικία του